پرسش:اگر رحمت خداوند همه چیز را فراگرفته است، چرا شامل حال مشرک نمی‌شود تا او را از عذاب ابدی نجات دهد؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ خداوند با هدایت و ارشاد به او رحم کرده است و با رحمت خویش همه‌ی ما، بلکه همه‌ی آفریدگان را بر حذر داشته که از دین خارج نشوند تا مبادا کافر بمیرند و مستحق جهنم گردند. بنابراین، ورود کسی که کافر مرده است به آتش، به دلیل فعل خود اوست، آن هم پس از آنکه رحمت الهی در قالب هدایت شامل حالش شده بود اما او آن رحمت و هدایت را رد کرد. و چرا حکومت‌هایی را که متخلفان از قانون را مجازات می‌کنند، بازخواست نمی‌کنید؟ والله الهادی وهو العالم.

پرسش:در روایات مربوط به اعراف ذکر شده است؛ آیا مؤمن در اعراف می‌خورد و می‌آشامد تا زمانی که وارد بهشت یا دوزخ شود، یا اینکه بدون خوردن و آشامیدن می‌ایستد؟ من پاسخی درباره خودِ اعراف می‌خواهم نه درباره روز قیامت؛ چون در روز قیامت معروف است که برخی می‌خورند و می‌آشامند تا حساب مردم تمام شود. آیا اعراف همان روز قیامت است یا با آن تفاوت دارد و دو توقفگاه وجود دارد (یکی در اعراف و یکی در قیامت)؟ همچنین ذکر شده اگر حسنات و سیئات برابر باشد، شخص در اعراف متوقف می‌شود؛ آیا این یعنی اگر توفیق ورود به بهشت را نیابد، ممکن است در اعراف زندگی کند، یا اینکه حتماً باید یا وارد بهشت شود یا جهنم؟ چون اعراف سکونتگاه نیست، یا اینکه پل و گذرگاهی میان بهشت و جهنم است؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ فرزندم بدان که اعراف بخشی از قیامت است و مردم رها نمی‌شوند تا از گرسنگی بمیرند یا از توان بیفتند. از آیات و روایات چنین برمی‌آید که پس از پایان روز قیامت، هیچ‌کس خارج از بهشت و دوزخ باقی نمی‌ماند. بله، در برخی روایات اشاره‌ای به ماندن شده است اما آیات قرآن آن را نفی می‌کند. والله العالم.

پرسش:اگر رحمت خداوند همه چیز را فراگرفته است، چرا شامل حال مشرک نمی‌شود تا او را از عذاب ابدی نجات دهد؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ خداوند با هدایت و ارشاد به او رحم کرده است و با رحمت خویش همه‌ی ما، بلکه همه‌ی آفریدگان را بر حذر داشته که از دین خارج نشوند تا مبادا کافر بمیرند و مستحق جهنم گردند. بنابراین، ورود کسی که کافر مرده است به آتش، به دلیل فعل خود اوست، آن هم پس از آنکه رحمت الهی در قالب هدایت شامل حالش شده بود اما او آن رحمت و هدایت را رد کرد. و چرا حکومت‌هایی را که متخلفان از قانون را مجازات می‌کنند، بازخواست نمی‌کنید؟ والله الهادی وهو العالم.

پرسش:در روایات مربوط به اعراف ذکر شده است؛ آیا مؤمن در اعراف می‌خورد و می‌آشامد تا زمانی که وارد بهشت یا دوزخ شود، یا اینکه بدون خوردن و آشامیدن می‌ایستد؟ من پاسخی درباره خودِ اعراف می‌خواهم نه درباره روز قیامت؛ چون در روز قیامت معروف است که برخی می‌خورند و می‌آشامند تا حساب مردم تمام شود. آیا اعراف همان روز قیامت است یا با آن تفاوت دارد و دو توقفگاه وجود دارد (یکی در اعراف و یکی در قیامت)؟ همچنین ذکر شده اگر حسنات و سیئات برابر باشد، شخص در اعراف متوقف می‌شود؛ آیا این یعنی اگر توفیق ورود به بهشت را نیابد، ممکن است در اعراف زندگی کند، یا اینکه حتماً باید یا وارد بهشت شود یا جهنم؟ چون اعراف سکونتگاه نیست، یا اینکه پل و گذرگاهی میان بهشت و جهنم است؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ فرزندم بدان که اعراف بخشی از قیامت است و مردم رها نمی‌شوند تا از گرسنگی بمیرند یا از توان بیفتند. از آیات و روایات چنین برمی‌آید که پس از پایان روز قیامت، هیچ‌کس خارج از بهشت و دوزخ باقی نمی‌ماند. بله، در برخی روایات اشاره‌ای به ماندن شده است اما آیات قرآن آن را نفی می‌کند. والله العالم.

پرسش:(برزخ) جزئی از اعتقادات و توحید آن است که هیچ چیزی به غیر علت نیست و خداوند حکیم هیچ کاری را بدون علت و بدون هدف انجام نمی دهد و حیات انسان بر زمین به خاطر امتحان خلق شده است. این عالم، عالم امتحان و تجربه است. عالم آخرت، محل مکافات و تحقیق و پرسش از اعمال است که نتیجه اش یا مکافات است و یا عقاب. عالم دیگری وجود دارد که برزخ است. این عالم بعد از مرگ و قبل از برپایی یوم الحساب است. غرض از این عالم چیست؟ آیا غرض این عالم برای همه انسان ها یکسان است یا اینکه برای مومنین و غیر مومنین فرق دارد؟

پاسخ:بسمه سبحانه : غرض مختلف است و غایت از قرار گرفتن انسان در عالم برزخ نسبت به اشخاص مختلف متفاوت است. چه بسا مومنی که دارای برخی لغزش هاست و در عالم برزخ عقوبت بر آن را استیفاء می کند و در نتیجه روز قیامت پاک، منزه و پاکیزه از هر گونه بدی برانگیخته می شود و در محشر به خاطر خطاهایش در مقابل جهانیان مفتضح نمی شود. و چه بسا کسی باشد که مستحق هیچ رحمتی نیست و از عالم برزخ عقوبت خودش را دریافت می کند و چه بسا کسی باشد که در میان فرومایگان باقی می ماند و چون محشور شود، شگفت زده می شود و می گوید (هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ) "این همان چیزی است که خدای رحمان وعده داده بود و پیامبران راست گفتند" عالم برزخ اینگونه است و در آیات و روایات جزئیات بیشتری ذکر شده است. و الله الهادی و هو العالم.

پرسش:اگر دو نفر به بالاترین مراتب بهشت (کنار مراتب اهل بیت رسول صلی الله علیه و آله) برسند؛ اما اعمال آنها با هم فرق داشته باشد، آیا منفعت و مرتبه این دو نفر یکی است؟ زیرا مراتب بالاتر در بهشت شامل همه ی منافعی می شود که در مراتب دیگر وجود دارد

پاسخ:بسمه سبحانه : ظاهر آیات قرآن کریم این است که خداوند متعال هر کسی را از جهتی به تناسب اقتضاء عملش و از جهت دیگر به خاطر آنچه اسباب مفیض یا مقتضی مراتب بالاتر اقتضاء دارد، جزاء می دهد

پرسش:آیا درباره جایگاه اولی الألباب در بین جایگاه های دیگر مانند المتقین و أولی النهی و ... توضیحی وجود دارد؟

پاسخ:بسمه سبحانه: بدان فرزندم! از روایات استفاده می شود که نعمت های معنوی، مادی، فکری و جسمی بهشت مانند هیچ یک از نعمت های دنیا نیستند. از روایات استفاده می شود که این نعمت ها به شکلی هستند که به ذهن هیچکس خطور نمی کند و هیچ چشمی آن را نمی بیند و تنها زمانی به آن معرفت و شناخت می یابیم که از سر رحمت خداوند سبحان وارد بهشت شویم. والله العالم.

پرسش:در برخی از زیارات یا روایات ذکر شده که حور العین برای امام حسین علیه السلام سینه می زنند و لطمه می کنند، درحالی که حور العین در بهشت برای شادی و سرور مؤمنان هستند، چگونه در رثای امام حسین علیه السلام سینه می زنند. بدون شک شهادت ایشان امر بسیار بزرگی است و جنایتکاران در روز قیامت محاسبه خواهند شد، اما در بهشت حزن و اندوهی وجود ندارد. آیا اگر به بهشت رفتیم، آنجا سینه زنی برای امام حسین و همه اهل بیت علیهم السلام وجود دارد؟ یا حزن و مجالس عزاداری تنها در دنیا وجود دارد؟ زیرا برخی گفته اند که در بهشت نیز برای امام حسین علیه السلام مجلس عزاداری برگزار می شود؟

پاسخ:باسمه سبحانه: آیات و روایاتی که بر وجود سرور وشادی در بهشت وجود دارد-والله العالم- ناظر به بعد از فنای دنیاست، نه قبل از آن. اگر این روایات صحت داشته باشند بدون شک قراینی وجود دارد که آن را تأیید می کند. آیا در روایات نیست که حضرت زهرا علیها السلام و رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم برای امام حسین علیه السلام گریه کردند؟ آیا ایشان در بهشت نبودند؟ والله الهادی.

پرسش:فرق بین قبور و أجداث چیست؟

پاسخ:بسمه سبحانه: شاید مفهوم قبر گسترده تر از واژه أجداث باشد و به همین دلیل مثلا گفته می شود: "إن صدور الأحرام قبور الأسرار" (سینه آزادگان آرامگاه راز است) و صحیح نیست بگوییم: أجداث الأسرار. والله العالم .

پرسش:1- گفته شده اگر مؤمن با گناهی از دنیا برود که از آن توبه نکرده و بر آن اصرار داشته است، روح ایمان از او گرفته می شود و به حالت اسلام رجوع می کند. چگونه معقول است که شخصی که در هنگام مرگ، اهل ایمان و موالات اهل بیت (ع) و تبری از دشمنان آنان بوده، به دلیل مردن در حال معصیت از درجه ایمان به درجه اسلام تنزل پیدا کند؟ 2- اگر پس از ایمان، به حالت اسلام برگردد، آیا از مسلمانانی مانند اهل خلاف و عامه محسوب می شود یا تنها از ایمان تنزل درجه پیدا می کند و مسلمان به حساب می آید؟ 3- اگر پس از مؤمن بودن، تبدیل به مسلمان شود، آیا وارد بهشت می شود و آیا مورد شفاعت قرار می گیرد، یا به جهت اینکه مؤمن نیست مشمول شفاعت نمی شود؟

پاسخ:بسمه سبحانه؛ فرزندم، بدانید که ایمان، با التزام به شروطش در نفس انسان می ماند. مثلا کسی که ادعای تشیع می کند، اما به دنبال مخالفت با ائمه است، یا در پی قتل مؤمن است -که مجازات آن خلود در آتش است- چنین شخصی از نظر شما چه جایگاهی دارد؟ معنای روایاتی هم که به آنها اشاره کردید این است که چنین شخصی استحقاق پاداش اهل ایمان را ندارد و در حال حیات و پس از مرگ، احکام مسلمان بر او جاری می شود. والله العالم