پرسش:آیا امام حسن (علیه السلام) کثیرالطلاق بوده است؟ و آیا این صحیح است که امام علی (علیه السلام) گفت: (لاتزوجوه..؛ او را به ازدواج در نیاورید...)؟

پاسخ:بسمه سبحانه ابدا این امر ثابت نشده است و این از دسیسه ها و دروغ های بنی امیه است که در دوران آتش بس با معاویه و روز شهادت ایشان با سمّ، تلاش کردند، و این دروغ ها را نشر دادند و ما به چالش می کشیم کسی که ده زن از زنان با نام هایشان و نام پدرانشان را ثابت کند که امام با ایشان ازدواج کرده است و سپس آنان را طلاق داده است چه رسد به ده ها و یا صدها. و الله الهادی

پرسش:برخی با این گفته ایشان برما اشکال می کنند که شیعه به مروان بن حکم حمله می کند و هر امر ناپسندی را به او نسبت می دهند سپس دچار تناقض می شوند و درکتابهایش روایت می کنند: حسن و حسین پشت سر او نماز می خواندند! (بحار الأنوار: 10/139. النوادر للراوندي ص 163). و عجیب آنکه معاویه بن مروان با رمله دختر علی ازدواج کرده است آنچنان که نسب شناسان آن را ذکر کرده اند،(نسب قريش لمصعب الزبيري: ص45 وجمهرة أنساب العرب لابن حزم: ص87). و همچنین زینب دختر حسن مثنی به ازدواج نوه مروان ولید بن عبدالملک در آمده بود (نسب قريش: ص52، و جمهرة أنساب العرب: ص 108). و هم چنین ولید با نفیسه دختر زید بن حسن بن علی ازدواج نمود (عمدة الطالب في أنساب آل أبي طالب، لابن عنبة الشيعي: ص111، وطبقات ابن سعد: 5/34).

پاسخ:بسمه سبحانه، نسبت به نماز یکی از ائمه پشت سر حاکم وقت از باب تقیه نه ضرری متوجه امام (ع) است و نه شرفی برای امام جماعت دارد خصوصا بنابر مسلک اهل سنت که از پیامبر(ص) روایت کرده اند (صلوا خلف کل بر و فاجر؛ پشت سر هر انسان نیکوکار و گنهکاری نماز بخوانید) و اگر مقصود امام تقیه و حفظ نفس شریفشان یا حفظ دوستدارانشان از آسیب حکومت اموی بوده است، این وظیفه امام بوده بلکه واجب شرعی ایشان بوده است و روشن است که پشت سر دشمنش از روی تقیه نماز می گزارد خود از ایستادن پشت سر دشمنش رنجیده می شود لکن خداوند متعال در مقابل آن به او جزاء عنایت می فرماید و ثوابش می دهد بیشتر از کسی که بدون تقیه و در امنیت کامل نماز می گزارد. و اما نسبت به آنچه ذکر کردی از ازدواج برخی دختران بنی هاشم با فرزندان برخی از کسانی که ذکر کردی، در صورتی که مرد به خداوند و پیامبرش (ص) و اهل بیتش( ع) ایمان بیاورد دختر کفو (نظیر) او و او کفو (نظیر) دختر است همانطور که پیامبر(ص) فرمود: (المؤمن كفء المؤمن) بلکه اگر مؤمنی از دختر خواستگاری نماید درحالی که او در دین خود مورد اطمینان باشد بر ولی دختر واجب است که قبول نماید، بنابر این اگرکسی قصد اعتراض دارد لازم است اولا صحت سندهای آن روایات را طبق موازین علمی ثابت نماید و با روایات معتبره ثابت نماید که شوهران دختران بنی هاشم زمان ازدواج از دشمنان اهل بیت بوده است اگر توانست تمام اینها را ثابت نماید، جواب مورد نظر او خواهد آمد. و السلام

پرسش:در بندهای سند صلح امام حسن (علیه السلام) بند دوم در دو قالب وارد شده است، اول: خلافت بعد از معاویه برای عموم مسلمان و از طریق شوری باشد. دوم: خلافت بعد از معاویه بری امام حسن است و اگر برای او اتفاقی رخ داد برای امام حسین است. کدام یک از دو قالب قوی تر و صحیح تر است؟

پاسخ:بسمه سبحانه شکی نیست که بند دوم صحیح تر است و بدین جهت معاویه سعی در قتل امام حسن (ع) در زمان حیاتش داشت، و از آنجا که عوامل طبیعی مقتضی بود که معاویه قبل از امام حسن (ع) بمیرد آن ملعون خواست که از ایشان رهایی یابد. و الله الهادی

پرسش:برخی با این گفته اشان اشکال می کنند که چرا امام حسن مجتبی (علیه السلام) کریم اهل بیت علیهم السلام لقب گرفته است و حال آنکه اهل بیت ع همگی از این صفت برخوردارند؟

پاسخ:بسمه سبحانه بدان ای فرزندم که هر امامی در شرائطی زندگی می کرده است که از شرائط امام دیگر متفاوت بوده است و این شرائط مقتضی بوده است صفتی حمیده از صفات امام ظهور پیدا نماید و امام به آن شهرت یابد و از اینجا اختلاف القاب ایشان (ع) را درخواهی یافت. و الله العالم

پرسش:مخالفین همیشه برای خلافت معاویه به قبول صلح توسط امام حسن (ع) استدلال می کنند. آیا امام حسن (ع) می دانست که معاویه صلح را نقض می کند؟

پاسخ:بسمه سبحانه صلح امام حسن (ع) همچون صلح رسول الله (ص) است، آیا ای فرزندم شما معتقد می شوی که رسول خدا(ص) به سلطه ی مشرکین بر مکه راضی بوده است، بلکه این صرفا آتش بس که توقف جنگ است بوده است، آنچه نسبت به امام حسن (ع) رخ داد نیز این چنین بود آتش بسی با فرزند جگرخوار. و الله الهادی

پرسش:برخی با این گفته اشان اشکال می کنند که: (اگر خلافت به نص الهی و تعیین از جانب رسول باشد، آنچنان که نظریه امامیه می گوید، برای امام حسن جایز نبود که از آن در برابر هرکسی و تحت هیچ شرایطی کوتاه بیاید، و برای او جایز نبود که بعد از آن با معاویه بیعت کند و اصحاب و شیعیانش را به بیعت آن دعوت کند، و برای ایشان جایز نبود که به امام حسین بی توجه باشد، و قطعا به ضرورت تعیین ایشان بعد از خود اشاره می نمود.. لکن امام حسن ع هیچکدام از این امور را انجام نداد و راهی را پیمود که حاکی از التزام ایشان به حق مسلمین در انتخاب خلفیه اشان از طریق نظام شوری است.)

پاسخ:بسمه سبحانه ای فرزندم بدان که معنای صحیح خلافت آن است که آن منصبی الهی است که ثبوت آن متوقف بر چیزی جز جعل خداوند سبحان نیست. اما حکومت ظاهری گاه برای همان صاحبان منصب الهی است و گاهی نیست و اکثر انبیاء سابق صاحب منصب رسالت، نبوت و امامت و خلافت بودند و حکومت ظاهری نداشتند. پس آنچه را امام حسن (ع) انجام داد همان حکومت ظاهری ای بود که در وضعیت موقتی به دستان مبارکشان بود و هنگامی که کسی را که او را بر محافظت از آن یاری رساند نیافت از آن کناره گرفت همچون هر حق یا مالی که عاقل از حفظ آن عاجز می شود و در نتیجه مجبور به کناره گیری از آن به نفع دیگری می شود و صاحب حق، مورد غصب و کسی که بر آن سلطه می یابد، ظالم و غاصب باقی می ماند. اگر کسی شما را به دست کشیدن از برخی اموالتان مجبور نماید به شکلی که در غیراینصورت در معرض قتل یا اذیت واقع شوید شرع در اینجا چه می گوید و این چنین بود فعل امام حسن (ع). و الله الهادی و هو العالم

پرسش:برخی با این گفته اشان برما اشکال می کنند که در روایات ما وصیت معاویه برای فرزندش یزید وارد شده است و در آن اشاره ای است به شناخت معاویه نسبت به حقانیت حسین (علیه السلام) که می گوید( وأما الحسين فقد عرفت حظه من رسول الله وهو من لحم رسول الله ودمه, وقد علمت لا محالة أن أهل العراق سيخرجونه إليهم ثم يخذلونه ويضيعونه فإن ظفرت به فاعرف حقه ومنزلته من رسول الله ولا تؤاخذه بفعله ومع ذلك فإن لنا به خلطة ورحماً وإياك أن تناله بسوء أو يرى منك مكروهاً؛ و اما حسين بن على را دانى چه نسبتى با رسول خدا (ص) دارد و از گوشت و خون وى باشد من ميدانم كه مردم عراق او را بر تو بشورانند و دست از او بردارند و ضايعش كنند اگر باو دست يافتى حق او را بشناس و مقام او را نسبت به رسول خدا (ص) رعايت كن و مؤاخذه‏اش مكن با اينكه ما با او همدم و خويش هستيم مبادا باو بدى كنى و از تو بدى بيند) آیا این چنین چیزی معقول است و یا در روایات منابعی دارد؟

پاسخ:بسمه سبحانه این چنین وصیتی از معاویه برای یزید به سند معتبری ثابت نیست علاوه بر این، ضمن وصیت روایت شده آمده که او گفت – به این مضمون که- زمانی که امری نزد اهل عراق واقع شد عبیدالله بن زیاد را بر آنان مسلط گردان چرا که او سرکوب می کند. اگر همچنان که سابقا معاویه در حق امام حسین (ع) گفت باشد پس چرا ابن زیاد را مسلط گرداند و اگر اینکه معاویه این را گفته باشد حقیقت داشته باشد همانا این نقشه ی شومی از جانب معاویه است آنچنانکه از اهل سقیفه برای دور گرداندن عشق اهل بیت (علیهم السلام) و دورگرداندن ایشان از مردم حاصل شد، ولی عشق اهل بیت (ع) در دل مردم استمرار یافت و آن از اموری بود که خشم مردم را هنگامی که امام حسین (ع) به شهادت رسید برانگیخت و عرصه بر امویان به سبب آن تنگ گشت و این چیزی است که واقع شد. و الله العالم

پرسش:برخی با این گفته اشکال می کنند که در کتاب نهج البلاغه این عبارت آمده است که: (وكان بدء أمرنا التقينا والقوم من أهل الشام والظاهر أن ربنا واحد ودعوتنا في الإسلام واحدة ولا نستزيدهم في الإيمان بالله والتصديق برسوله ولا يستزيدوننا الأمر واحد إلا ما اختلفنا فيه من دم عثمان ونحن منه براء؛ آغاز كار چنين بود كه ما با مردم شام ديدار كرديم، كه در ظاهر پروردگار ما يكى، و پيامبر ما يكى، و دعوت ما در اسلام يكى بود، و در ايمان به خدا و تصديق كردن پيامبرش، هيچ كدام از ما بر ديگرى برترى نداشت، و با هم وحدت داشتيم جز در خون عثمان كه ما از آن بر كناريم‏) در نتیجه معاویه به تصریح فرمایش امام علی (ع) مؤمن است، نظر شما چیست؟

پاسخ:بسمه سبحانه بدان ای فرزندم که اگر در کلام امام (ع) تأمل کنی خواهی دریافت که امام (ع) به آنچه که معاویه و پیروان او اظهار می کنند اعتراف می کند و نمی خواهد که در ظاهر مادامی که آنان می گویند (لا إله إلا الله محمد رسول الله) حکم به کفر آنان کند و امام (ع) حکم نکرد به اینکه آنان در حق اسلام اخلاص دارند. والله الهادی

پرسش:برخی با این گفته اشان برما اشکال می گیرند که چه تفاوتی است میان امتناع امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) از درخواست عبدلله بن عباس مبنی بر تثبیت حکومت معاویه بن ابی سفیان برای مدت کوتاهی بر شام تا اینکه امر خلافت برای ایشان استقرار یابد و سپس بعد از آن او را عزل نماید و میان موافقت امام علی (علیه السلام) با مالک اشتر نسبت به اینکه ابی موسی اشعری عبدالله بن قیس را بر ولایت کوفه تثبیت نماید با وجود آنکه امام همت به عزل او گماشت و حال آنکه هردو از سنخ واحدی هستند؟

پاسخ:بسمه سبحانه ای فرزندم این دو یک سنخ نیستند، همانا معاویه میوه و تنه ی درخت ملعون بنی امیه است و توانست اهل شام را نسبت به افکارش سربه زیر گرداند، به خلاف شخص دوم و کوفه چرا که او پایگاهی آنچنانکه برای معاویه بود نداشت. و الله الهادی

پرسش:چگونه برای معصوم ممکن است که در مواجهه با کسی که صاحب شریعت و رسول آن را ناسزا می گوید یعنی معاویه بن ابی سفیان، شریعت اسلامی را حاکم قرار دهد؟!

پاسخ:بسمه سبحانه بدان ای فرزندم که بر مسلمان چه رسد به مؤمن و خصوصا معصوم (ع) لازم است که در تمام امورش و در نزاعش با دیگران به شریعت حکم کند چه طرف مقابل دیندار باشد یا غیرمتدین. و الله الهادی و هو العالم